Poezja, tłumaczenie. My dear, white friend.

My dear, white friend.

When I came onto this world – I was black.
When the time was passing with my age – I was black.
When the sun is throwing it’s rays on my skin – I’m black.
When everywhere around me is cold – I’m black.
When the sickness is weakening my body – I’m black.
When this World is scarring me – I’m black.
But you.. You, my dear, white human… After your born – you’re pink.
When the time is making you older – you’re white.
When the sun is giving you it’s shine – you’re red.
When the winter is taking all over the world you… You’re blue!
When the illness is taking over you – you’re yellow!
When something will make you frightened – you look like a skeleton!

And after all of this camouflage you’re proud of yourself to call me… Colourful?!

Drogi mój w bieli towarzyszu!

Gdy mię mateczka powiła jam był czarny!
Gdy me wieki zamęty czasu porywały, jam ostawał czarnym!
A gdy mię skąpąć jutrzenki blask zechce – czarnym ostaję!
Gdym przerażonym – czarny znowuż i wciąż jestem!
Gdy biel, gdy chłód i czeluść lodowa świat pochłonie – jam ostaję sobą, w czerni, niezmienny.
Gdy ból w ciało, w serce jako kły gadzie zagłębią się - jam czarny.
A Tyż?! Tyż biały, skryty człowiecze? Czemuż, gdy matka Cię powinie ostajesz w różu?
Czemuż, gdy Tobie toć wieku zabierają piaski czasu stajesz się białym?
Czemuż gdy Twe cielsko nawiedzi chłód jesteś w błękicie swej skóry ukryty?
Gdy się boisz… Toć jesteś jako trup blady!
Słoneczne promienie? Na widok ich Twa skóra szkarłacieje!
Gdy Twe ciało cierpi katusze, uderzane chorobą jako najwyższe szczyty wiatrem, wtedyś zielony!
A gdy przykrą tą maskaradę zakończysz - wciąż pysznisz się nazywając mnie kolorowym?